Apostolat Maryjny – SCM

Wśród ugrupowań powstałych w społeczności kościelnej w okresie posoborowym, inspirowanych dekretem o apostolstwie świeckich, znaczące miejsce zajmuje Apostolat Maryjny.

Zainicjowany w Polsce z okazji 150. rocznicy objawień Najśw. Maryi Panny św. Katarzynie Laboure’  – przez ks. prof. dr. hab. Teofila Herrmanna – CM, w 1980 roku. zatwierdzony pismem  Prymasa Polski,  ks.kard. Józefa Glempa 6 lutego 1992 r. [n.427/92 P]. Pismo to stwierdza, że 252 Konfrencja Biskupów Diecezjalnych przyjęła ,,Statut Apostolatu Maryjnego w Polsce” i wyraziła zgodę, by Apostolat mógł działać i rozwijać się we wszystkich diecezjach polskich.

Ugrupowanie jest kontynuacją Stowarzyszenia Cudownego Medalika, które powstało w roku 1905 na terenie Galicji, a które zatwierdził św. Pius X. Tenże papież w Liście apostolskim z 8 lipca 1809 r. wyraził zgodę na rozwój Stowarzyszenia na całym świecie pod nazwą: Stowarzyszenie Cudownego Medalika [ AMM -ang. Association of the Miraculous Medal; hiszp.: Asociacion de la Medalla Milagrosa]. Po drugiej wojnie światowej Stowarzyszenia w Polsce podzieliło los innych organizacji kościelnych – zostało rozwiązane przez władze komunistyczne. Odrodziło się za sprawą ks. T. Herrmanna jako Apostolat Maryjny; pierwotnie miało być powszechnym ruchem religijnym, zrzeszającym jak najwięcej członków, dobrowolnie w nim działających. Powstające grupy miały określone przez Ks. Dyrektora Krajowego zadania: szerzenie dobra w najbliższym otoczeniu, w rodzinie, sąsiedztwie, miejscu pracy, wśród przyjaciół. Szczególną troską zalecano obejmować osoby , które odeszły od Kościoła, uzależnione od nałogów, utrudzone, nie znajdujące pocieszenia. Głównym srodkiem  apostolskiego działania stał się Cudowny Medalik, dar Matki Bożej, która objawiła się św. Katarzynie Laboure’, szarytce, w Paryżu 27 listopada 1830 roku. W obliczu klęsk i nieszczęść, dotykających wówczas Francję, objawienie troski Maryi Niepokalanej o narody świata, miało szczególny wymiar. Maryja powiedziała do Katarzyny:,, Wszyscy, którzy go nosić będą [tzn. medalik],dostąpią wielkich łask. Tych, którzy Mnie ufają, otoczę szczególną opieką”.

Do dziś Apostolat przekazuje Cudowny Medalik [tak nazwali go Francuzi, po rewolucji, w czasie której wielu się nawróciło, wielu ocaliło życie] – osobom chorym, stojącym w obliczu śmierci, a będącym z dala od Boga, ludziom zaniedbanym pod względem religijnym, wątpiącym, ale i tym, którzy wierzą, a pragną wzmocnić swoją wiarę i ufność w opiekę i orędownictwo Maryi. Wszystkie grupy AMM mają wyznaczoną miesięczną Mszę św. w swoich intencjach, odbywają comiesięczne spotkania modlitewne, najczęsćiej 27-dnia miesiąca. W ciągu 25 lat do Apostolatu przyjęto 8 tys. osób, do 2014 – ponad 10 tysięcy. Istnieją też grupy poza granicami Polski, np. w Szwecji, Anglii, Niemczech, na Białorusi. Po śmierci Założyciela – dziś określanego raczej jako Odnowiciela Stowarzyszenia Cudownego Medalika, AM wrócił do swoich korzeni i został włączony do ogólnoświatowej  wspólnoty AMM. Wraz z nią przeżywał 100-lecie powstania. Delegaci wzięli udział w Światowym Zjeździe AMM w Rzymie w październiku 2005 roku. Do nowych warunków został dopracowany Statut AM – jego treść nawiązuje do Statutów Stowarzyszenia międzynarodowego. W Polscer używamy nadal skróconej nazwy: Apostolat Maryjny. Na terenie kraju istnieje ponad 300 wspólnot parafialnych. Każda z nich ma przewodniczącą, jej z-cę, sekretarza, kronikarza.

W diecezjach  za działalność odpowiadają moderatorzy diecezjalni i księża – opiekunowie duchowi; na szczeblu centralnym mamy Ks. Dyrektora Krajowego, Moderator Krajową i jej z-cę, Radę Krajową. Co roku organizowane są pielgrzymki na Jasną Górę, a za ich organizację odpowiada wyznaczona diecezja z Ks. Dyr. Krajowym; inne wyjazdy pielgrzymkowe organizują grupy indywidualnie. Dwa razy do roku zbiera się Rada Krajowa. Raz do roku trwają 4-dniowe rekolekcje dla moderatorów i ich rad.

Dodaj komentarz