30 lat z Niepokalaną. Sprawozdanie z parafii Św. Floriana w Wąchocku.

 [ 1987 – 2017].Przed trzydziestu laty w pierwszym tygodniu października powstała grupa w Marcinkowie, a 30. X – grupa w Wąchocku. Początkowo działały one nieformalnie. Miejscem spotkań były domy kilku apostołek maryjnych, w których w jesienne i zimowe wieczory panie czytały Pismo Święte, odmawiały różaniec, śpiewały pieśni religijne, dzieliły się przeczytaną prasą i książką religijną. W 1987 r. były dostępne: ,,Echo z Afryki”, ,,Rycerz Niepokalanej”, ,,Niedziela” i jednokartkowy ,,Apostoł Maryjny”. Czytały książki o życiu świętych i o objawieniach Matki Bożej.

Z czasem otrzymały pozwolenie na spotkania w salce katechetycznej. Gdy zaczęły udzielać się w parafii – w sprzątaniu kościoła, przybieraniu co tydzień ołtarzy kwiatami, sprzątaniu cmentarza, placu przed klasztorem, kaplicy św. Rocha , śpiewaniu Godzinek przy braku organisty, zaczęto odprawiać Mszę św. w intencjach Apostolatu Maryjnego. Miała ona szczególną oprawę, bo poszczególne osoby czytały ułożoną przez świeckich modlitwę wiernych i ułożoną przez ks. Teofila Herrmanna – modlitwę apostoła maryjnego po Komunii świętej.

Dużą pomocą było dla rodzącego się ruchu świeckich wsparcie proboszczów: o. Tadeusza Antoniego Ziomka, O. Eugeniusza – Ignacego Augustyna, O. Jerzego – Tomasza Niewczasa, O. Ludwika – Tadeusza Polaka. Starałyśmy się współpracować także z O. Honoriuszem – Zbigniewem Kostką,  a w ostatnich latach – z O. Rajmundem – Krzysztofem Guzikiem, który mianował na opiekuna duchowego AMM  – O. Benedykta – Pawła Zielińskiego . Pomagali nam też w różnych zadaniach: brat Julian – Kazimierz Koczwara oraz brat Albert – Jan Gizan. Pamiętaliśmy o bracie Julianie w dniu ślubów wieczystych. Fakt ten  został odnotowany w wydawnictwie ,,Promienie Pośredniczki Łask” .

 Dyrektor Krajowy ks.prof.dr hab. Teofil Herrmann – CM podsyłał nam materiały formacyjne, określał zadania na każdy miesiąc i przypominał o realizacji dziesięciu rad. Było zatem ukierunkowanie i zapał. Do wąchockiej grupy zapisało się 75 osób, a w Marcinkowie było ich 25.

Zaczęłyśmy wyjeżdżać na pielgrzymki, rekolekcje, dni skupienia organizowane przez Ks. Dyrektora Krajowego. Byłyśmy między innymi w Częstochowie, Warszawie, Niepokalanowie, Piekarach Śląskich, Tarnowie, Bydgoszczy, Łodzi, w Zakopanem – Olczy. Do nas ks. T. Herrmann przyjechał po raz pierwszy w 1991 r. Ojcowie cystersi użyczyli mu gościny. Ks. Dyrektor przeprowadził 2-dniowe rekolekcje formacyjne dla naszych grup i apostołów z Archidiecezji Łódzkiej. Przygotowałyśmy noclegi dla przyjezdnych, około 230 obiadów, różne wypieki. Drugie takie spotkanie miało miejsce w Wąchocku w 1997 roku. Potem były też 2 zjazdy w Kałkowie – Godowie i uroczystości rocznicowe objawień Matki Bożej – w radomskiej katedrze w dniu 29 listopada 1998 roku ,współorganizowane przez grupy skarżyskowskie i grupę radomską. Ks. Teofil Herrmann potrafił jednoczyć i zapalać nas do nowych czynów. Tam wąchocka młodzież zaprezentowała program artystyczny związany z 20 – leciem pontyfikatu o. Św. Jana Pawła II i objawieniami Niepokalanej.[zob. ,,Promienie Pośredniczki Łask” nr 28-29 z 1997/98 r.].

Było też wiele działań, zarówno w sferze modlitwy, jak i konkretnych czynów na rzecz parafii. Gdy nie istniał ,,Caritas,” przez 2 lata udzielałyśmy pomocy rodzinom wielodzietnym , przygotowując dla nich paczki świąteczne. Sprzątałyśmy kościół przed świętami, myłyśmy wraz z proboszczem O. Tadeuszem okna na krużgankach. Nie były to łatwe prace. Kościół był wówczas nieodnowiony, spod starych ławek wymiatałyśmy kilogramy kurzu, potykając się o wyżłobioną starą posadzkę. O. Tadeusz wyposażył nas w narzędzia pracy i naczynia. Sam stawał na drabinie i pracował razem z nami.

Uczestniczyłyśmy w uroczystościach, misjach świętych, modlitwie różańcowej podczas nawiedzenia parafii przez Matkę Bożą Częstochowską w kopii Cudownego Obrazu, w dniu nawiedzenia Figury św. Bożej Rodzicielki z Radomia w Roku Jubileuszu 2000. Spotkaliśmy się z Ks. biskupem Stefanem Siczkiem w czasie wizytacji kanonicznej w parafii. { proboszczem był wówczas O. Ludwik]. Indywidualnie wspomagałyśmy potrzebujących. Okazywałyśmy miłosierdzie chorym w rodzinach, choć często przekraczało ono nasze możliwości. W tych sytuacjach przychodziła pomoc z nieba.

Występowałyśmy w religijnych okolicznościowych programach z wykorzystaniem poezji religijnej, adorując Pana Jezusa w żłóbku i czuwając przy Grobie Pańskim wraz z pierwszym opiekunem śp. O. Piotrem Januszem Stankiewiczem [ wtedy jeszcze na klęczkach].

Pojedyncze osoby przez ponad dwadzieścia lat przygotowywały posiłki dla pielgrzymów z Podlasia, którzy co roku zmierzają na Jasną Górę i zatrzymują się na odpoczynek w Wąchocku. Odwiedzałyśmy chorych w szpitalach i w domach, niosąc dobre słowo i dzieląc się nowinami apostolskimi. Zaopatrywałyśmy potrzebujących w Cudowne Medaliki. Zachęcałyśmy dzieci do modlitwy za dzieci świata, zwłaszcza głodujące. Złożyłyśmy kilka razy ofiary jako grupa na Pomoc Kościołowi w Potrzebie na Białorusi – na apel bpa Władysława Blina. Obecnie misjonarzy wspomagają dwa razy do roku pojedyncze osoby. Prenumerowałyśmy czasopisma religijne. Dziś z prenumeraty kwartalnika ,, Apostoł Maryjny” korzysta 10 osób, a pozostałe z 20 zamówionych egzemplarzy rozdaje się innym osobom. Jeden egzemplarz posyłany jest do duszpasterstwa w Radomiu.

W ramach upowszechniania czytelnictwa książek religijnych, w myśl siódmej rady dla AM oraz z inicjatywy br. Juliana i pierwszej przewodniczącej AM, za czasów proboszcza – Ojca Eugeniusza powstała biblioteka parafialna, w której 3 apostołki wypożyczały co niedziela książki czytelnikom. Były to: Urszula Samsonowska, Zofia Miernik i Elżbieta Zatorska. Zapisało się do biblioteki 428 osób. ,,Książnica” liczyła  ponad 3243 woluminy literatury religijnej dla dzieci i dorosłych. Darczyńcami książek były apostołki maryjne: Zofia Miernik, Urszula Samsonowska i ojcowie cystersi : O. Tadeusz, O. Alberyk, O. Józef , O. Bernard, brat Albert, brat Julian, O. Eugeniusz, świeccy odwiedzający klasztor, parafianie. Biblioteka działała przez 23 lata. Została zlikwidowana w roku 2012.

Warto odnotować budowę kapliczki Niepokalanej, przy której był zaangażowany Ojciec Eugeniusz, ówczesny proboszcz, z trudem zdobywający cement i blachę oraz rodziny ap. maryjnych: Urszuli Samsonowskiej, Eufemii Bzinkowskiej, Marianny Majewskiej [ pan Włodzimierz, mąż apostołki Marianny, wymurował podstawę z kamieni]. Inne apostołki dbały o to miejsce według swoich możliwości. Dziś głównie troszczy się o ogródek Niepokalanej wspomagająca AM pani Krystyna Sobkowicz. Pomaga jej ap. Aniela Wiśnios.

Drugą figurę, odporną na warunki atmosferyczne zakupił AM i kilka osób z parafii na wniosek proboszcza –  O. Honoriusza Zbigniewa Kostki. Wcześniej O. Jakub Rochowski odnowił figurę gipsową, ale w ciągu dwóch kolejnych lat ulegała skruszeniu, stad pomysł na jej wymianę. Ustawiona została przed jubileuszem 25 – lecia AM, a poświęcił ją ks. dyr. Jacek Wachowiak – CM.

Dziś wiele osób spośród sprzymierzeńców Apostolatu Maryjnego nie żyje, inni pozostają w domach ze względu na podeszły wiek, ale mamy też  nowych sojuszników, na przykład: państwa Halinę i Stanisława Sajeckich, którzy od lat ofiarowują nam na uroczystości parafialne i pielgrzymki bochen chleba ; panią Jolantę Stompor , która przysłała swoich pracowników do zainstalowania nowej figury Niepokalanej na postumencie; rodzinę Wiśniosów, Życińskich, Jarosów, Mierników, pomagających w budowie każdego roku ołtarza na Boże Ciało. Dbały o ,, ogródek Niepokalanej” także apostołki: Janina Szlęzak, Anna Paciorek, Barbara Sprawka, Zofia Miernik z mężem i synem, Anna Życińska, Genowefa Jaros, Urszula Samsonowska, Maria Fudala oraz cystersi: brat Jacek  Władysław Fiutowski i brat Dominik Walczyk.

Podczas jubileuszy i dni skupienia mieliśmy udostępnianą nieodpłatnie salę w Miejsko – Gminnym Ośrodku Kultury, kościół, a ostatnio kawiarnię cysterską. Obsługę zapewniały nam: pani Teresa Karykowska , pani Stasia Szlęzak i bracia cystersi.

Była też ośmioletnia praca dziecięco – młodzieżowego koła teatralnego, zakończona w roku 2012, pisanie przez Z. Miernik scenariuszy jasełek, programów na Dni Papieskie, prezentacja sylwetek świętych, zwycięstw różańcowych i in. Z okazji 900-lecia Zakonu Cystersów przygotowałyśmy scenariusz sztuki ,, Miara miłości” , ukazujący życie duchowe pierwszych cystersów. W spektaklu wystawionym w domu kultury wzięli udział starsi mieszkańcy miasta oraz młodzież szkolna. Zespół wystąpił też z nowym scenariuszem z okazji 550 rocznicy nadania Wąchockowi praw miejskich.

Pamiętałyśmy w przeszłości o jubileuszach kapłańskich, o prymicjantach, angażując dzieci do mówienia wierszy i składając życzenia duchownym.

Na ręce O. opata Alberyka Józefa Siwka złożyłyśmy dwukrotnie ofiarę na remont sali św. Stanisława Kostki. Wspomagałyśmy indywidualnie inne potrzeby parafii. Pomagałyśmy z młodzieżą w sprzątaniu wyremontowanej sali muzeum. Zakupiłyśmy wraz z rodziną różańcową i osobami niezrzeszonymi – białe obrusy na wszystkie ołtarze do kościoła i zielone pluszowe nakładki na nie.

Z racji jubileuszy w parafii zakupiłyśmy 3 ornaty i naczynia liturgiczne. Włączałyśmy się w modlitwy , procesje Bożego Ciała, ubieranie co roku 1 ołtarza, sprzątanie kaplicy św. Rocha. W procesjach podkreślałyśmy swą obecność chorągwią AM i strojami, uszytymi przez rodzinę Eufemii Bzinkowskiej. Brałyśmy udział w pielgrzymkach na całonocne czuwanie do Krakowa – Mogiły. Byłyśmy też w Łagiewnikach, Wadowicach, Warszawie. Uczestniczyłyśmy w adoracjach w kościele i w Sanktuarium Matki Bożej Miłosierdzia w Skarżysku – Kamiennej, w uroczystościach diecezjalnych w Radomiu, np. w Marszu dla Życia i Rodziny.

Nasz apostolski trud nie był usłany różami, ale najwytrwalsi pozostali w Apostolacie Maryjnym i próbują ocalić to, co jeszcze zostało.

Kontynuujemy całodobową modlitwę różańcową za Ojczyznę w 26 maja i 26 października. Nadal spotykamy się 27 każdego miesiąca na wspólnej modlitwie i rozważaniu Pisma Św. – fragmentu wyznaczonego na dany miesiąc. Korzystamy z licznych wydawnictw książkowych dla AM, w tym podręczników i ,,Przewodnika”. Uczestniczymy w Eucharystii, odprawianej w naszych intencjach. Świąteczne spotkania: opłatkowe i wielkanocne mają uroczysty charakter i wnoszą w nasze życie dużo radości. Wszelkie materiały informacyjne dotyczące AM zamieszczamy w gablocie przed kościołem.

Opiekunem AM w parafii był w ostatnich latach O. Gerard Michał Staszczyszyn, który posługuje też w kaplicy św. Zofii w Ratajach, a od dwóch lat  przewodzi grupie O. Benedykt Paweł Zieliński. Natomiast w Marcinkowie pieczę nad Apostolatem sprawowali: śp. O. Romuald Andrzej Wróbel i O. Anioł Jan Karsznia. Opiekunami diecezjalnymi mieli zaszczyt być: O. Eugeniusz Ignacy Augustyn i śp. O. Jerzy  Tomasz Niewczas.

Funkcję przewodniczących pełniły w Wąchocku: Zofia Miernik i Janina Zapała, a obecnie – Anna Życińska. Zastępcą jest Mirosława Bzinkowska. Skarbnikiem – Zofia Banasik. W Marcinkowie przewodniczy Apostolatowi pani Maria Arendt, a zastępcą jest pani Wiesława Siedlak. W kaplicy św. Zofii w Ratajach pierwszą przewodniczącą była pani Elżbieta Rymarczyk. Gdy zachorowała, nikt jej nie zastąpił. Moderator dojeżdżała kilka razy na spotkania. Wśród miejscowych nie znalazł się nikt, kto by poprowadził grupę. Dziś już ona nie istnieje.

W Wąchocku co roku organizowałyśmy wyjazd na ogólnopolską pielgrzymkę AM na Jasną Górę, a w tym roku – 2017 – naznaczonym wieloma jubileuszami, byłyśmy współorganizatorkami tej pielgrzymki wraz z innymi grupami z diecezji radomskiej. Lata upływały, zmalały szeregi AM, a różne ograniczenia nie pozwalają już dziś na tak intensywną działalność. Utrzymujemy kontakt z innymi grupami , uczestniczymy w ich jubileuszach, wymieniamy doświadczenia. Ponad 30 osób zmarło, około 20 modli się w domach. Utrzymujemy z nimi kontakt telefoniczny lub bezpośredni.

Obecnie jest nas aktywnych tylko 10 osób.

Mimo wszystko wierzymy, że wytrwamy do końca.

Dziś dziękujemy Panu Bogu za minione lata, za błogosławiony trud . Dziękujemy Niepokalanej za opiekę i cierpliwość, za wyproszone łaski. Prosimy o dalsze błogosławieństwo dla nas i naszych kapłanów, dla naszego środowiska oraz o łaskę umocnienia w cierpieniu dla chorych.

Wszystko z Niepokalaną!

ap. Zofia Miernik

967total visits,1visits today