Skutki Chrztu Świętego – cnoty ochrzczonych. Zakończenie katechez papieskich.

AUDIENCJA GENERALNA
2018-05-16
Drodzy bracia i siostry, dzień dobry!
Dzisiaj kończymy cykl katechez o chrzcie św. Duchowe skutki tego sakramentu, niewidzialne dla oczu, ale działające w sercu osób, które stały się nowym stworzeniem, są jasno widoczne dzięki wręczeniu białej szaty i zapalonej świecy. Są to widzialne znaki, ukazujące godność ochrzczonych oraz ich chrześcijańskiego powołania tak, jak ją wyraził św. Paweł: „Wy wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusie, przyoblekliście się w Chrystusa” (Ga 3,27;por. Rz 13,14).
Po obmyciu odradzającym, zdolnym do stworzenia człowieka na nowo według Boga w
prawdziwej świętości (por. Ef 4,24), od pierwszych wieków zdawało się naturalne
przyobleczenie nowo ochrzczonych w nową szatę, śnieżnobiałą, na podobieństwo blasku
życia otrzymanego w Chrystusie i w Duchu Świętym. Biała szata, symbolicznie wyrażając to, co wydarzyło się w sakramencie, ogłasza stan przemienionych w Bożej chwale. Nakaz
noszenia tej szaty „nieskalanej aż po życie wieczne” (Obrzędy chrztu dzieci, 64) wytycza
drogę, która od chrzcielnicy prowadzi do niebieskiego Jeruzalem. Istotnie Księga Apokalipsy pisze, że „szaty białe przywdzieje zwycięzca” (Ap 3,5).
Co znaczy być przyobleczonym w Chrystusa, przypomina św. Paweł wyjaśniając, jakie cnoty winni pielęgnować ochrzczeni: „Jako więc wybrańcy Boży – święci i umiłowani – obleczcie się w serdeczne miłosierdzie, dobroć, pokorę, cichość, cierpliwość, znosząc jedni drugich i wybaczając sobie nawzajem, jeśliby miał ktoś zarzut przeciw drugiemu: jak Pan wybaczył wam, tak i wy! Na to zaś wszystko [przyobleczcie] miłość, która jest więzią doskonałości” (Kol 3,12-14).
Również rytualne wręczenie świecy zapalonej od paschału przypomina o skutkach chrztu św.: „Przyjmijcie światło Chrystusa”. Słowa te przypominają, że nie my jesteśmy światłem, ale Jezus Chrystus (J 1, 9; 12, 46), który postawszy z martwych zwyciężył ciemności zła.
Jesteśmy powołani, aby przyjąć Jego blask! Tak, jak płomień paschału obdarza światłem
poszczególne świece, tak też miłość Zmartwychwstałego Pana rozpala serca ochrzczonych, napełniając ich światłem i żarem. Od czasów starożytnych, sakrament chrztu jest również nazywany „iluminacją”, a nowo ochrzczeni są nazywani „oświeconymi”, zgodnie ze słowami Pana Jezusa: „Ja jestem światłością świata. Kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia” (J 8, 12).
Bowiem powołaniem chrześcijańskim jest „postępowanie nieustannie jak dzieci światłości, trwając w wierze” (por. Obrzędy chrześcijańskiego wtajemniczenia dorosłych, 226; J 12,36).
Jeśli chodzi o dzieci, to zadaniem rodziców wraz z chrzestnymi jest zatroszczenie się o
posilanie płomienia łaski chrztu swoich dzieci, pomagając im wytrwać w wierze (por.
Obrzędy chrztu dzieci, 65). „Wychowanie chrześcijańskie, do którego dzieci mają prawo,
zmierza do tego, aby stopniowo je doprowadzać do poznania planu Bożego w Chrystusie tak, aby dzieci te mogły w końcu potwierdzić wiarę, w której zostały ochrzczone” (tamże,
Wprowadzenie teologiczne i pastoralne, 3). Żywa obecność Chrystusa, którą trzeba w nas strzec, bronić i rozwijać, jest lampą, która oświetla nasze kroki, światłem ukierunkowującym nasze wybory, płomieniem rozpalającym serca wychodzące na spotkanie Pana, czyniąc nas zdolnymi do pomagania tym, którzy idą drogą wraz z nami, aż po nierozdzielną jedność z Nim. Tego dnia, mówi ponownie Apokalipsa „już nocy nie będzie. A nie potrzeba im światła lampy i światła słońca, bo Pan Bóg będzie świecił nad nimi i będą królować na wieki wieków”(por. 22, 5).
Celebracja chrztu św. kończy się modlitwą „Ojcze nasz”, właściwą wspólnocie dzieci
Bożych. Istotnie, dzieci odrodzone przez chrzest otrzymają pełnię daru Ducha Świętego w bierzmowania i będą uczestniczyć w Eucharystii, ucząc się, co to znaczy zwracać się do Boga i nazywać Go „Ojcem” w Kościele świętym.
Na zakończenie tych katechez o chrzcie, ponawiam wobec każdego z was zachętę, którą
wyraziłem w adhortacji apostolskiej Gaudete et exsultate: „Pozwól, by łaska twego chrztu owocowała na drodze świętości. Pozwól, aby wszystko było otwarte na Boga i dlatego wybierz Jego, wybieraj Boga wciąż na nowo. Nie zniechęcaj się, ponieważ masz moc Ducha Świętego do tego, by świętość była możliwa. Ona w głębi jest owocem Ducha Świętego w twoim życiu” (por. Ga 5, 22-23)”(n. 15).

40total visits,1visits today