Wskazania do kroczenia drogą wiary. Anioł Pański z Ojcem świętym Franciszkiem.[03-03.2019].

Drodzy bracia i siostry, dzień dobry!
Dzisiejszy fragment Ewangelii przedstawia krótkie przypowieści, za pomocą których Jezus chce wskazać swoim uczniom drogę jaką trzeba przebyć, by żyć mądrze. Zadając pytanie: „Czy może niewidomy prowadzić niewidomego?” (Łk 6, 39), pragnie On podkreślić, że przewodnik nie może być ślepy, ale musi widzieć dobrze, to znaczy musi posiadać mądrość, w przeciwnym razie może wyrządzić szkody ludziom, którzy się jemu powierzają. W ten
sposób Jezus zwraca uwagę tych, którzy mają obowiązki wychowawcze lub kierownicze: duszpasterzom, przedstawicielom władz publicznych, ustawodawcom, nauczycielom, rodzicom, zachęcając ich do uświadomienia sobie swej delikatnej roli i rozeznania zawsze właściwej drogi, którą trzeba prowadzić ludzi.
Jezus zapożyczył wyrażenie mądrościowe, aby wskazać siebie jako wzór nauczyciela i przewodnika, który należy naśladować: „Uczeń nie przewyższa nauczyciela. Lecz każdy, dopiero w pełni wykształcony, będzie jak jego nauczyciel” (w. 40). Jest to zaproszenie do naśladowania Jego wzoru i Jego nauczania, aby być pewnymi i mądrymi przewodnikami. Ta nauka jest szczególnie zawarta w Kazaniu na górze, które od trzech niedziel liturgia
proponuje nam w Ewangelii, wskazując na postawę łagodności i miłosierdzia, aby być osobami szczerymi, pokornymi i sprawiedliwymi. W dzisiejszym fragmencie znajdujemy kolejną istotną frazę, która zachęca nas, abyśmy nie byli zarozumiali i obłudni. „Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a belki we własnym oku nie dostrzegasz?” (w. 41). Wiele razy łatwiejsze i wygodniejsze jest rozpoznawanie i potępianie błędów i grzechów innych osób, nie potrafiąc dostrzec własnych z taką samą jasnością. Pokusą jest pobłażliwość wobec samego siebie, usprawiedliwiając także postawy złe. Natomiast jeśli chodzi o innych, często
oceniamy ich surowo z zewnątrz, nie próbując czytać w ich sercach. Zawsze pożyteczne jest pomaganie innym mądrą radą, ale dostrzegając i korygując wady naszego bliźniego, musimy
mieć świadomość, że również sami mamy wady. W ten sposób będziemy wiarygodni, będziemy działać pokornie, dając świadectwo miłości.
Jak możemy zrozumieć, czy nasze oko jest swobodne, czy też sparaliżowane przez belkę? Mówi nam o tym ponownie Jezus: „Nie jest dobrym drzewem to, które wydaje zły owoc, ani złym drzewem to, które wydaje dobry owoc. Po owocu bowiem poznaje się każde drzewo” (w. 43-44). Owocem są działania, ale także słowa. Również po słowach rozpoznaje się jakość drzewa. Istotnie, ten kto jest dobry, czerpie ze swego serca i ze swoich ust dobro, a ten, kto
jest zły, czerpie z nich zło, uprawiając najbardziej niszczycielskie działanie: szemranie.
Nauczanie Jezusa, zaproponowane w Ewangelii dzisiejszej niedzieli, daje nam przydatne wskazania dla naszej drogi wiary, zachęcając  byśmy dokonali zdrowego rozeznania, zanim podejmiemy jakąkolwiek decyzją czy działanie. Rozeznanie jest darem Pana i trzeba o nie prosić w nieustannej modlitwie, a jednocześnie zdobyczą jest asceza osobista, wymagająca pokory i cierpliwości, zdolność słuchania i wysiłek zrozumienia innych. Przyzywajmy
wsparcia i wstawiennictwa Maryi, aby podążać za Panem na tej drodze.

Tłumaczenie: Radio Watykańskie

63total visits,1visits today