Afirmacja i świadectwo naszej wiary: Chrystus żyje!

Rozważanie Papieża Franciszka przed modlitwą Regina Coeli, 5 maja 2019 roku. W rozważaniu przed modlitwą Regina Coeli na placu św.
Aleksandra Newskiego w Sofii Franciszek zaapelował, aby Bułgaria była ziemią spotkania.

Oto tekst papieskiego rozważania w tłumaczeniu na język polski:

Drodzy bracia i siostry ,,Chrystus zmartwychwstał!”Tymi słowami od czasów starożytnych
na tych ziemiach Bułgarii chrześcijanie – prawosławni i katolicy – przekazują sobie
wzajemnie pozdrowienia w okresie wielkanocnym: Christos vozkrese! [rzesze odpowiadają].

Wyrażają one wielką radość z powodu zwycięstwa Jezusa Chrystusa nad złem i nad śmiercią.
Są afirmacją i świadectwem istoty naszej wiary: Chrystus żyje. On jest naszą nadzieją i
najpiękniejszą młodością tego świata. Wszystko, czego dotknie staje się młode, staje się
nowe, napełnia się życiem. Dlatego pierwsze słowa, które chcę skierować do każdego z was
brzmią: On żyje i chce, żebyś żył! On jest w tobie, jest z tobą i nigdy cię nie opuszcza. On
idzie z tobą. Niezależnie od tego, jak bardzo byś się oddalił, Zmartwychwstały jest obok
ciebie, nieustannie wzywa cię i czeka na ciebie, abyś zaczął od nowa. On nigdy nie lęka się
zaczynać od nowa. Zawsze podaje nam rękę, aby zacząć od nowa, aby powstać i zacząć od
nowa. Kiedy czujesz się stary z powodu smutku – smutek postarza -, urazów, lęków,
wątpliwości lub porażek, On będzie przy tobie, aby na nowo dać ci siłę i nadzieję (por.
Posynodalna adhort. ap. Christus vivit, 1-2). On żyje i chce, żebyś żył i idzie wraz z tobą.

Ta wiara w zmartwychwstałego Chrystusa jest głoszona od dwóch tysięcy lat na całej ziemi,
przez wielkoduszną misję wielu wierzących powołanych, aby dawać wszystko dla głoszenia
Ewangelii, niczego nie zachowując dla siebie. W historii Kościoła, także tutaj, w Bułgarii byli
pasterze, którzy wyróżnili się świętością życia. Chciałbym wśród nich przypomnieć mojego
poprzednika, którego nazywacie ,,bułgarskim świętym”, świętego Jana XXIII, świętego
pasterza, którego pamięć jest szczególnie żywa na tej ziemi, gdzie mieszkał od 1925 do 1934
roku. Tutaj nauczył się doceniać tradycję Kościoła wschodniego, nawiązując relacje przyjaźni
z innymi wyznaniami religijnymi. Jego doświadczenie dyplomatyczne i duszpasterskie w
Bułgarii odcisnęło bardzo silne piętno na jego sercu pasterza, do tego stopnia że doprowadziło
go do popierania w Kościele perspektywy dialogu ekumenicznego, który miał znaczący
impuls na Soborze Watykańskim II, zwołanym właśnie przez papieża Roncallego. W pewnym
sensie musimy podziękować tej ziemi za mądrą i inspirującą intuicję ,,dobrego Papieża”.

W ramach tej pielgrzymki ekumenicznej wkrótce z radością pozdrowię przedstawicieli
różnych wyznań religijnych w Bułgarii, która pomimo, że jest krajem prawosławnym, jest
skrzyżowaniem, na którym spotykają się różne religie. Pożądana obecność na tym spotkaniu
przedstawicieli tych różnych wspólnot wskazuje na pragnienie wszystkich, by kroczyć drogą,
każdego dnia bardziej konieczną, ,,akceptacji kultury dialogu jako drogi; wzajemnej
współpracy jako kodeksu postępowania; wzajemnego porozumienia jako metody i standardu”
(Dokument o ludzkim braterstwie, Abu Zabi, 4 lutego 2019). Jesteśmy blisko starożytnego
kościoła św. Zofii, w pobliżu kościoła patriarchalnego św. Aleksandra Newskiego, gdzie
wcześniej modliłem się wspominając świętych Cyryla i Metodego, ewangelizatorów narodów
słowiańskich. Pragnąc okazać szacunek i miłość dla tego czcigodnego Bułgarskiego Kościoła
Prawosławnego z radością pozdrowiłem wcześniej i uścisnąłem mojego brata, Jego
Świątobliwość patriarchę Neofita a także metropolitów Świętego Synodu.

Teraz zwracamy się do Najświętszej Maryi Panny, Królowej Nieba i Ziemi, aby orędowała u
Zmartwychwstałego Pana, żeby obdarzył tę umiłowaną ziemię stale koniecznym impulsem,
by być ziemią spotkania, w której niezależnie od różnic kulturowych i religijnych czy też
etnicznych, moglibyście nadal uznawać i szanować siebie jako dzieci tego samego Ojca.
Nasze wezwanie wyraża się w śpiewie starożytnej modlitwy Regina Caeli. Czynimy to tutaj,
w Sofii, przed ikoną Matki Bożej z Nesebyru, co oznacza ,,Bramę Niebios”, tak drogą
mojemu poprzednikowi, św. Janowi XXIII, który zaczął ją czcić tutaj, w Bułgarii, i niósł ją ze
sobą, aż do śmierci.Regina Caeli, laetare! Alleluja! …

29total visits,1visits today