Zadania współczesnego Kościoła w nauczaniu arcybiskupa A. Dzięgi.

Słowo pasterskie księdza Arcybiskupa Andrzeja Dzięgi na
niedzielę, 25 sierpnia 2019 r.

Drodzy Siostry i Bracia, drogie Rodziny Kościoła Świętego, drodzy Małżonkowie!
Poruszające są słowa z dzisiejszej liturgii, przypominające nam o powszechności
zbawienia. Każdy i każda z nas zaproszeni zostaliśmy przez Zbawiciela do pracy
duchowej nad własnym uświęceniem i do zmagania duchowego o zbawienie wieczne.
Ważny jest w tej kwestii dosłownie każdy dzień. Prorok Izajasz przestrzega nas, że Pan zna nasze czyny i zamysły (Iz 66,18). Prawdę tę wzmacniają nadto słowa Psalmu, nakazujące głoszenie Ewangelii całemu światu oraz zachęta św. Pawła, byśmy wyprostowali opadłe ręce i osłabłe kolana, czyniąc ku wieczności proste ślady nogami naszymi, aby kto chromy nie zbłądził, ale był raczej uzdrowiony (Hbr 12,12-14).
Sam Jezus w Ewangelii świętej przestrzega nas, i wzywa do życia po Bożemu, byśmy u kresu ziemskiej drogi nie usłyszeli słów odrzucenia: nie wiem skąd jesteście. Odstąpcie ode Mnie wszyscy dopuszczający się niesprawiedliwości (Łk 13,27).
Słowa te przynaglają mnie, jako Pasterza Kościoła Szczecińsko-Kamieńskiego, aby w ostatnich dniach wakacji, u progu ważnych rocznic narodowych oraz uroczystości
kościelnych, przekazać Wam po raz kolejny, Kochani Diecezjanie, słowa pasterskiej
nadziei wypływające ze światła Objawienia, z nauczania Kościoła Świętego oraz z
codziennej troski o zbawienie każdej duszy.
Jutro będziemy przeżywać Uroczystość Matki Bożej Częstochowskiej – myślą i sercem
biegniemy więc do stóp Pani Jasnogórskiej i wypowiadamy słowa duchowego zobowiązania,
ale też pełne miłości: Maryjo, Królowo Polski, jestem przy Tobie, pamiętam, czuwam. We wtorek przed nami wspomnienie świętej Moniki – matki, zatroskanej o zbawienie swego syna Augustyna, którego liturgia wspomina w środę. We czwartek zaś doświadczymy w liturgii, do jakiego dramatu prowadzi życie niemoralne Heroda i Herodiady: spojrzymy na męczeńską śmierć świętego Jana Chrzciciela.

Za tydzień, pierwszego września, staniemy po raz 80-ty, by
przywołać, opłakiwać i modlić się za wszystkie ofiary II wojny światowej, wywołanej przez bezbożnych niemieckich nazistów oraz sowieckich komunistów. Prosić będziemy Boga o – zrodzony z wierności Bogu – pokój na świecie.
Kolejnego dnia ogarniemy modlitwą dzieci i młodzież oraz nauczycieli i rodziców –
rozpoczynających Nowy Rok Szkolny. I tak poprzez kolejne dni, darowane nam przez Boga, także w kontekście Maryjnych Uroczystości, dojdziemy do Dnia 14 września, do Święta Podwyższenia Drzewa Krzyża Świętego. To jest Krzyż, na Którym Jezus Chrystus dokonał naszego Zbawienia. Raz dokonane, dokonuje się ono w porządku duchowym ciągle, przede wszystkim sakramentalnie – w wielkiej Rodzinie Kościoła Świętego, ale także w każdej zwyczajnej ludzkiej Rodzinie, gdyż z Bożego ustanowienia jest Ona pierwszą Wspólnotą

2

wiary, jest przestrzenią codziennego świadectwa wzajemnej miłości w Chrystusie, a także naturalną kolebką człowieczego Życia, darowanego przez Boga i przyjmowanego w Miłości.
Święty Papież Jan Paweł II, dnia 11 czerwca 1987 r. na Jasnych Błoniach w Szczecinie wypowiedział słowa, które stały się wielkim skarbem naszej Ziemi nad Odrą i Bałtykiem, naznaczonej nie tylko wiarą naszych praojców, ale także duchowym zmaganiem pokoleń powojennych, dodatkowo zroszonej też bohaterstwem i cierpieniem pokolenia ludzi pracy lat 70 i 80. Do tego pokolenia mówił Jan Paweł II: „Rodzina według zamysłu Bożego jest miejscem świętym i uświęcającym.
Na straży tej świętości Kościół stał zawsze i wszędzie, ale w szczególny sposób pragnie być blisko rodziny, gdy ta wspólnota życia i miłości… jest zagrożona czy to od wewnątrz, czy też – jak to dziś niestety często bywa – od zewnątrz. I Kościół na naszej ziemi stoi wiernie po stronie rodziny, po stronie jej prawdziwego dobra, nawet gdy czasem u niej samej nie znajduje należytego zrozumienia. Nie tylko głosi z miłością, ale i stanowczością objawioną naukę dotyczącą małżeństwa i rodziny, nie tylko przypomina jej obowiązki i prawa, ale również obowiązki innych, zwłaszcza obowiązki społeczeństwa i państwa wobec rodziny… I
może tej obecności i wrażliwości zawdzięczamy w głównej mierze to, że zło zagrażające rodzinie, nadal nazywane jest złem, grzech nadal nazywany jest grzechem, wynaturzenie – wynaturzeniem; że nie zwykło się tutaj, jak to czasem bywa w świecie współczesnym, konstruować teorii dla usprawiedliwienia zła i nazywania zła dobrem” (Jan Paweł II, Szczecin, 11.06.1987 r.).
Umiłowani, Świadom ciągle narastających zagrożeń duchowych wobec rodziny, świadom także mojej duchowej za Was odpowiedzialności, proszę Was, abyście cierpliwie i wytrwale pielęgnowali w Waszych domach prawdziwy obraz Rodziny człowieczej, jaki daje nam Jezus Chrystus, Który sam wzrastał w Świętej Rodzinie, u boku Maryi i Józefa. Chrystus, o Którym prorok Symeon powiedział, że jest znakiem, któremu sprzeciwiać się będą. Mijają lata, a ten sprzeciw wobec Prawdy o Rodzinie trwa w świecie, a nawet ciągle narasta. Dlatego wsłuchujemy się w papieskie słowa z Jasnych Błoni: „… Czy ten „sprzeciw” nie idzie również, a może nawet przede wszystkim, poprzez tę wielką i podstawową zarazem dziedzinę
życia ludzkiego, życia społecznego, życia narodowego, jaką jest właśnie małżeństwo i rodzina? Czy tutaj nie doznajemy zarazem w szczególnej mierze zagrożenia? Tej moralnej klęski, którą ponosi człowiek: kobieta, mężczyzna, dzieci! A zarazem społeczeństwo, a zarazem naród. I państwo też. Nie można „rozchwiać” tej „małej” wspólnoty, może słabej, może niewystarczającej, która jednak jest u korzenia wszystkich wspólnot, ażeby całe życie społeczne i narodowe nie doznało strat i szkód niepowetowanych” (Jan Paweł II, Szczecin).
Dlatego gorąco proszę Was wszystkich o modlitwę i post w intencji tych, którzy sprzeciwiali się i sprzeciwiają Chrystusowi, na których nasz Pan Jezus Chrystus patrzył z wysokości swojego Krzyża i za których prosił Ojca pełną miłości modlitwą: Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą co czynią! Proszę Was wszystkich, abyście razem ze mną podjęli Nowennę przed Świętem Podwyższenia Krzyża, by uprosić u Zbawiciela Świata łaskę nawrócenia tych, którzy błądzą, idąc doliną grzechu oraz duchowej ciemności, którzy zapominają, że dany przez Boga czas ciągle ucieka, a wieczność już na każdego czeka.
Proszę, abyśmy objęli modlitwą ufną, wytrwałą i pełną braterskiej miłości tych wszystkich, którzy dzisiaj w Polsce i w świecie, ale także na naszej ziemi, budują – niestety – cywilizację śmierci, niszcząc naturalny ład Boży. Oby zechcieli zrozumieć, iż Boży ład w odniesieniu do człowieka, to akceptacja, że człowiek to mężczyzna lub kobieta! I nic więcej! Żadna trzecia

3

lub dziesiąta płeć! Bóg ustanowił dwa sposoby bycia człowiekiem: męskość i kobiecość, które są sobie nawzajem równe i wzniosłe. To jest niezwykły dar Boga, prosty, oczywisty, pełen ładu, piękna i miłości. Jeśli dzisiaj są w tym Bożym ładzie natury jakieś zakłócenia, to nie z Bożej woli, ale z ludzkich grzechów, czasem dopiero po latach odsłaniających swoje dramatyczne skutki, jak w przypadku wielu szkodliwych dla człowieka eksperymentów technicznych, a nawet medycznych, podejmowanych niby w imię nowoczesności i nauki, a faktycznie niosących dodatkowe cierpienia. Dla zachowania ładu w naturze, także w naturze
człowieka, trzeba przede wszystkim powrotu do Bożej myśli i wierności Bożemu Prawu.
Spójrzmy więc z wiarą na Krzyż Chrystusa. Weźmy do rąk różaniec i z Maryją prośmy Jezusa, by przebaczył nam nasze grzechy, zachował nas od ognia piekielnego i przez nawrócenie zaprowadził wszystkich błądzących do nieba.
Siostry i Bracia
Na koniec chcę jeszcze przypomnieć i potwierdzić, że w naszej Archidiecezji ciągle trwają Misje u Stóp Krzyża. Tydzień po tygodniu przychodzimy w kolejnych parafiach, już od dziewięciu lat, do tej najcenniejszej Relikwii, na Której dokonało się nasze Zbawienie i Odkupienie, aby dotknąć Krzyża i doświadczyć na sobie tych świętych owoców Męki naszego Pana Jezusa Chrystusa.
W sobotę, 14 września br., w Święto Podwyższenia Krzyża Świętego, we Włocławku odbędzie się ogólnopolskie Wydarzenie Duszpasterskie, pt. „Polska pod Krzyżem”. Cieszy mnie fakt, że już są organizowane grupy wiernych z naszej Archidiecezji, które pojadą, aby wziąć udział w tej Modlitwie. Organizatorzy Modlitwy „Polska pod Krzyżem” zapraszają wszystkich, aby cała Polska w tym dniu zatrzymała się u stóp Krzyża, również w miastach, wioskach, i w kościołach i na placach. Nasza Archidiecezja, odpowiadając na to zaproszenie, w sobotę, 14 września, organizuje wspólnotową Modlitwę: „Szczecin u stóp Krzyża”.
Duchowym wprowadzeniem wiernych naszej Archidiecezji w to wydarzenie będzie Nowenna do Krzyża Świętego przeprowadzona we wszystkich kościołach, pogłębiona w piątek, 13 września, poprzez dodatkowe modlitwy ku czci Matki Bożej Fatimskiej.

Ponadto w piątek, 13 września, zachęcam wszystkich do postu w intencji duchowej ochrony rodzin w naszej Ojczyźnie. Trzeba nam bowiem na nowo zrozumieć oraz z wiarą umiłować post i pokutę jako źródło ogromnych duchowych możliwości w Chrystusie.
Natomiast w sobotę 14 września, wszystkich, którzy pozostaną w diecezji, proszę o uczczenie Krzyża Świętego poprzez Jego adorację w świątyni, przed ołtarzem eucharystycznym, w intencji zachowania wiary w naszych rodzinach i w całej Polsce, oraz w intencji przebłagania Boga za grzechy i zgorszenia w naszej Ojczyźnie i w świecie.

Adoracja Krzyża przy zapalonej Paschalnej Świecy odbywać się będzie w kościołach Archidiecezji w godzinie wskazanej przez Duszpasterzy, przy otwartych kościołach, aby wszyscy wierni mogli przybyć i adorować Krzyż Chrystusa.

Proszę jednocześnie, aby w tym dniu o godz. 14.00 wszystkie konsekrowane dzwony kościelne przez trzy minuty zapraszały wiernych do modlitwy w kościołach, aby o godz. 15.00 Koronką do Miłosierdzia Bożego prosić Boga o ochronę dla polskich rodzin przed demoralizacją oraz o zachowanie jej Bożego planu jako sakramentalnego związku mężczyzny i kobiety, owocującego jednością całego życia i miłością do każdego nowego życia ludzkiego.
Ponadto informuję, że w ramach Modlitwy „Szczecin u stóp Krzyża”, ulicami naszego Miasta (Szczecina) rano przejdzie tzw. męski różaniec, a wieczorem, o godz. 19.30 w Archikatedrze rozpocznie się Diecezjalna Droga Krzyżowa, która procesyjnie będzie zmierzać ulicami Szczecina do Figury św. Jana Pawła II na Jasnych Błoniach, gdzie nastąpi zakończenie

4

modlitwy przez wstawiennictwo Matki Bożej Bolesnej. Przy Figurze św. Jana Pawła II uczcimy Krzyż Chrystusowy w czasie adoracji, a poprzez wyznanie wiary w czasie
modlitewnego spotkania pragniemy na nowo postawić Chrystusa Ukrzyżowanego w centrum życia osobistego, społecznego i rodzinnego.
Na tę Diecezjalną Drogę Krzyżową w intencji przebłagania za grzechy oraz o łaskę
zachowania wiary w rodzinach, z krzyżami i relikwiami drzewa Krzyża Świętego, wszystkich Was, Kochani diecezjanie, serdecznie zapraszam i wzywam, wraz z kapłanami i osobami życia konsekrowanego. Zapowiadam też, że Modlitwa „Szczecin u stóp Krzyża” będzie przeżywana każdego roku, aż do roku 2033, jako duchowe przygotowanie do Dwutysiąclecia Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Pana Jezusa Chrystusa. W roku bieżącym jest to pierwsza z tych czternastu Stacji modlitewnych.
Jeszcze raz chcę prosić wszystkich Was, abyśmy w sobotę, 14 września, zjednoczyli się w modlitwie przebłagalnej za wszystkie zniewagi, jakich Miłosierny Bóg doświadcza na naszej Ziemi, ale również w modlitwie błagalnej, by Bóg zesłał błogosławieństwo do naszych domów i na naszą Ziemię, byśmy – pośród wszystkich zamętów naszych czasów – trwali wierni słowom Boga: który stworzył człowieka na swój obraz, mężczyzną i niewiastą stworzył ich (Rdz 1,27).
Na te szczególne Dni i wspólną Modlitwę, na zmaganie o Bożą Prawdę i o Bożą Sprawę, z serca Wam błogosławię, w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.
+ Andrzej Dzięga
Arcybiskup Metropolita
Szczecińsko-Kamieński
Szczecin, dnia 23 sierpnia 2019 r.

244total visits,1visits today