Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata.

Rok liturgiczny w Kościele katolickim kończy  Niedziela  Chrystusa Króla Wszechświata. Uroczystość wprowadził papież Pius XI w 1925 r.;  pierwotnie była obchodzona 11 grudnia. Po reformie liturgicznej w roku 1969 obchodzimy ją w ostatnią niedzielę przed Adwentem. Genezy kultu Chrystusa jako Króla  należy szukać zarówno w Starym , jak i w Nowym Testamencie. ST zapowiada przyjście Mesjasza, króla, potomka Dawida. Objawienie biblijne wskazuje na początek i koniec danego nam czasu. To właśnie zakończenie roku symbolizuje osiągnięcie celu i wypełnienie Bożych obietnic. Daje odpowiedź na nieustanna modlitwę chrześcijan” ,, Przyjdź Królestwo Twoje”. Od starożytności w  ikonografii Chrystus przedstawiany jest jako Pantokreator, czyli Wszechwładca, zasiadający na tronie [ por. ikony, mozaiki]. Tak też ukazany jest w Apokalipsie. Inny wymiar królowania ukazują Ewangelie. Ubiczowany i cierniem ukoronowany Jezus odpowiada na pytanie Poncjusza Piłata: ,, Tak, jestem Królem, Królestwo moje nie jest z tego świata” [ J 18, 33-40] . Na Krzyżu Chrystusa widniał napis: ,,Jezus Nazarejczyk, Król Żydowski” [ Łk 23, 42]. Ukrzyżowany z Nim łotr prosił: ,,Jezu, wspomnij na mnie, gdy będziesz w swoim Królestwie”.

W chrześcijańskim sensie ,,panować” tzn. ,,służyć, a nawet oddać życie za innych”.

/Na podst. KAI/

 

119total visits,1visits today