Rodzina , praca i świętowanie wg kard.S. Wyszyńskiego i kard. K. Wojtyły. Jana Pawła II II

STĄD NASZA NADZIEJA .
1. Na początku
Królestwo Boże – to całe życie nasze. Każdy dzień, każdy trud, praca i mozół. Radość i smutek. Ojciec i matka. Żona i mąż. Córka i syn. Wszyscy i wszystko na życie i śmierć. Takie jest owo Królestwo. Nie rozstaje się z nami nigdy i nigdzie. Na wszystko wystarczy. Wszystko ogarnia sobą. Wszystko pokrywa. Wszystko przeobraża. Wszystko uświęca. Wszystko zbawia.
K. Wojtyła, Tajemnica Boga, 1951
Jesteście ludźmi! Jesteście istotami wolnymi! Jesteście istotami miłującymi! Jesteście Bożymi dziećmi! Jesteście rodzicami dzieci waszych! Jesteście rodzicami dzieci Bożych!
S. Wyszyński, Do rodziców katolickich, 1951
2. Na podobieństwo
Właściwie, drogie Dzieci Boże, my wszyscy powstajemy z wielkiej miłości Boga ku nam.
S. Wyszyński, List pasterski, 1963
Ilekroć w rodzinie płonie ogień miłości, tylekroć na ziemi uobecnia się coś z Boga.
S. Wyszyński, List pasterski, 1976
Pomimo może rożnych błędów, dom rodzinny spełnia swoje zadanie. Ojciec, choćby nie miał wiele, i matka, choćby pochłonięta pracą nie miała czasu na czytanie, są̨ przez Boga przygotowani do swoich zadań́ i wspierani przez łaskę̨ sakramentalną małżeńską, tak że sami sobie radzą̨, bo mają autorytet i powagę̨ pochodzącą od samego Boga.
S. Wyszyński, Homilia, Łomianki, 17.09.1961
Jeżeli domu Pan nie zbuduje, na próżno się trudzą, którzy go wznoszą. Chleb spożywacie zapracowany ciężko, a Pan i we śnie darzy swych umiłowanych. Oto synowie są darem Pańskim, a owoc łona nagrodą.
Ps 127
Miłość jest największym podobieństwem Boga na ziemi, bo Bóg jest Miłością.
K. Wojtyła, Homilia, Mistrzejowice, 12.02.1976
Pracując i tworząc, człowiek wierzący – świecki w Kościele – oddaje świat Bogu. Człowiek ma od Stwórcy zadanie tworzenia świata, czynienia go sobie poddanym, ale ma od Stwórcy większe jeszcze zadanie: tworzenia siebie. Na obraz i podobieństwo Ojca.
K. Wojtyła, Świeccy w kościele
Człowiek jest stworzony na obraz i podobieństwo Boże. I dlatego też, mówiąc o Bogu, o stwarzaniu, o dziele stworzenia, Księga Rodzaju kończy ten opis, mówiąc o odpoczynku Boga: odpoczął Bóg dnia siódmego.
K. Wojtyła, Kazanie, Kalwaria Zebrzydowska, 27.06.1976
W jaki sposób człowiek – stworzenie staje się najbardziej podobny do swego Stwórcy? Czy przez to, że tworzy różne dzieła zewnętrzne, dokonuje wynalazków, wznosi wspaniałe budowle i w ogóle w oszałamiającym tempie podbija świat materialny pod swe władanie? – Nie. Człowiek staje się najbardziej podobny do swego Stwórcy przez świętość.
K. Wojtyła, Rozważania majowe, 1963
Kiedy tematem dyskusji jest sprawa małżeństwa i rodziny, myślę o Was, myślę zresztą bardzo często. Codziennie modlę się za te małżeństwa, które Pan Bóg pozwolił mi osobiście pobłogosławić. Modlę się o rozwiązanie tych głęboko ludzkich i często niełatwych problemów życiowych, jakie małżeństwo i życie rodzinne ze sobą niesie. Widzę te problemy od strony nauki Kościoła, od strony prawdy objawionej, ale staram się też widzieć – i dzięki Wam widzę – od strony życia i realizacji. Pozdrawiam serdecznie wszystkich i wszystkich Bogu polecam. Razem z dziećmi. Wujek.
K. Wojtyła, List do Jerzego i Danuty Ciesielskich, 11.10. 1965
3. Powołanie i posłanie
Miłość jest także twórczością, nie tylko uczuciem. Miłość zaś na dalszą metę jest nawet daleko bardziej twórczością, niż uczuciem. Cóż by miało wyniknąć z twórczości niepodjętej?
K. Wojtyła, List do Marii Tyczyńskiej
Miłość zaś jest twórczością. Nie tylko moje ja i twoje ja, lecz pragnienie dobra wspólnego, pragnienie jakiejś rozbudowy, rozbudowy życia, poprzez to wspólne dobro, nasze dobro.
K. Wojtyła, Rekolekcje dla narzeczonych, 1960
Praca nie przewyższa miłości, lecz miłość pracę.
Zatem człowiek, który pracuje musi uczynić zadość swemu powołaniu do miłości. Jeżeli jest ojcem rodziny, to nie może nie być obecnym w domu. Konieczne jest, aby mógł wypracować warunki do tego, czym jest jego miłość.

K. Wojtyła, Kazanie, Piekary Śląskie, 28.05.1978
Drodzy bracia i siostry! Niech to rozważanie będzie jeszcze jakimś dopowiedzeniem do tego wszystkiego, co na ten temat myślicie i czujecie.
K. Wojtyła, Kalwaria Zebrzydowska, 27.06.1976
Wówczas tylko odpoczywa, jeżeli od – poczyna, a nie tylko od- poczywa: ale ma poczynać siebie na nowo!
K. Wojtyła, Kalwaria Zebrzydowska, 27.06.1976
Kształtem miłości piękno jest, i tyle. Bo piękno na to jest, by zachwycało do pracy, praca, by się zmartwychwstało.
C.K. Norwid, Promethidion
Bez Eucharystii nie potrafimy być sercem! Nie potrafimy zespalać i scalać, bo się nam to wszystko rozleci.
K. Wojtyła, Kalwaria Zebrzydowska, 12.09.1976
Nie tylko mamy się dopracować emerytury, ale mamy się dopracować życia wiecznego.
K. Wojtyła, Kazanie, 10.02.1974
Do tego celu idzie się̨ przez ziemię. Bóg Ojciec zobowiązał nas, abyśmy czynili sobie ziemię poddaną. To jest pierwsze przykazanie, które otrzymali nasi rodzice jeszcze w Raju.
S. Wyszyński, Nowa Huta, 06.09.1964
Nie ma dziedziny życia, która nie podlegałaby natchnieniom miłości. Praca i wypoczynek, radość i smutek.
Rodzina jest źródłem, z którego wypływa rzeka pokoleń; jest glebą, w której wzrasta i dojrzewa ziarno następnych pokoleń́. Losy świata rozstrzygają̨ się̨ pod dachem rodzinnego domu: z domów rodzinnych wychodzą̨ świeci i grzesznicy.
S. Wyszyński, List pasterski, 1976
Bądźmy chrześcijanami nie tylko w skrytości serca, przy zamkniętych drzwiach domu – ale też na ulicy, w biurze, w warsztacie fabrycznym, na roli i w wielu innych miejscach, gdzie żyje i pracuje człowiek, dziecko Boże, Chrystusowy brat, siostra i matka.
S. Wyszyński, List pasterski, 1963
4. Stąd nasza nadzieja
Więc zwracamy się do Ciebie, Matko Najświętsza, Oblubienico Ducha Świętego, ażebyś tego Ducha nam wyjednała i żeby ten Duch był Duchem naszych dusz, Duchem naszych serc, Duchem naszej młodości, Duchem naszej starości i Duchem naszych małżeństw, Duchem naszych rodzin i Duchem naszych prac, Duchem naszych fabryk, Duchem naszych pól i naszych domów.
K. Wojtyła, Borek Fałęcki, 05.05.1968